"Η δύναμη χρειάζεται μόνο όταν θέλουμε να επιβάλουμε κάτι.

Διαφορετικά, λίγη αγάπη αρκεί για να κάνουμε όλα τ' άλλα...."

-Charlie Chaplin-

Σακχαρώδης Διαβήτης

diavitis

Ο ορισμός του διαβήτη είναι: υψηλή τιμή σακχάρου- γλυκόζης στο αίμα. Υπάρχουν δύο τύποι διαβήτη: ο τύπου 1 (ΣΔ 1) και ο τύπου 2 (ΣΔ 2).

Ο ΣΔ 1 αποτελεί αυτοάνοσο νόσημα. Το σώμα δηλαδή δημιουργεί αντισώματα και τα στρέφει εναντίον των δικών του κυττάρων στο πάγκρεας, καταστρέφοντας έτσι τα β-κύτταρα του παγκρέατος, που παράγουν την ινσουλίνη. Έτσι, ο ασθενής δεν παράγει καθόλου ινσουλίνη και πρέπει εφόρου ζωής να λαμβάνει εξωτερικά (μέσω ένεσης ή αντλίας) ινσουλίνη και να προσέχει τη διατροφή του για να διατηρεί τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα σε επιθυμητά επίπεδα. Γιατί συμβαίνει αυτό δεν είναι ακριβώς γνωστό. Ο διαβήτης τύπου 1 δεν είναι κληρονομικός, αλλά φαίνεται ότι για την εκδήλωσή του μάλλον πρέπει να υπάρχει γενετική προδιάθεση. Δυστυχώς, η προδιάθεση αυτή δεν είναι δυνατόν να ανατραπεί ούτε από το άτομο που θα εκδηλώσει τελικά τη νόσο, αλλά προς το παρόν ούτε από την επιστήμη. Επίσης φαίνεται ότι κάποιοι παράγοντες από το περιβάλλον, όπως μερικοί ιοί, το άγχος, αλλά και αλλεργιογόνα που προέρχονται από την τροφή μπορούν να συμβάλλουν στην εμφάνιση του. Ο ΣΔ 1 συνήθως εμφανίζεται από την ηλικία των 5-6 ετών στα παιδιά και γι’ αυτό λέγεται παιδικός ή νεανικός διαβήτης.

Ο ΣΔ 2 μπορεί να προκληθεί από διαφορετικούς παράγοντες, που ποικίλλουν από άτομο σε άτομο. Η γενετική προδιάθεση παίζει ρόλο στην εμφάνιση και αυτής της μορφής διαβήτη, αλλά και ο σύγχρονος τρόπος ζωής συντελεί στην εκδήλωσή του. Το γήρας, η παχυσαρκία, η έλλειψη άσκησης αποτελούν προδιαθεσικούς παράγοντες για το ΣΔ 2. Σε αυτή τη περίπτωση, η σωστή διατροφή και η συστηματική άσκηση μπορεί να καθυστερήσουν την εκδήλωσή του και την χρήση φαρμακευτικής αγωγής σε ένα στάδιο που λέγεται προ-διαβήτης ή να βελτιώσουν το προφίλ του ασθενή και να μειωθεί η φαρμακευτική αγωγή του.

Και στις δυο περιπτώσεις η σωστή και ισορροπημένη διατροφή βοηθάει πάρα πολύ στη διατήρηση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα σε φυσιολογικά επίπεδα και στην αποτροπή των «παρενεργειών» του διαβήτη που είναι υπογλυκαιμικό κώμα, έλκη στα πόδια (διαβητικό πόδι), αγγειοπάθειες, τύφλωση, νεφροπάθειες, εγκεφαλικά επεισόδια.

Τρόφιμα που αυξάνουν το σάκχαρο είναι τα εξής: αμυλούχα, ότι φτιάχνεται με αλεύρι όλων των ειδών (ψωμί, φρυγανιές, παξιμάδια, πίτες, γλυκά), ρύζι, πατάτες, μακαρόνια, γάλα, γιαούρτι, όσπρια, φρούτα, φρουτοχυμοί, κομπόστες, ζελέ φρούτων, ζάχαρη, μέλι, φρουκτόζη, λαχανικά σε μεγάλη ποσότητα, αλκοόλ και ότι περιέχει τα παραπάνω. Αυτό δεν σημαίνει ότι τα αποκλείουμε όλα από τη ζωή του διαβητικού. Χρειάζεται όμως, ο κάθε διαβητικός να επισκεφθεί τουλάχιστον μία φορά ένα πτυχιούχο διαιτολόγο- διατροφολόγο (ΑΕΙ-ΤΕΙ), ο οποίος με βάση την φαρμακευτική αγωγή που έχει καθορίσει ο θεράπων ιατρός (διαβητολόγος), το ιατρικό και διατροφικό ιστορικό του ασθενή να του φτιάξει το διατροφικό του πλάνο, συμπεριλαμβάνοντας σε αυτό όλες τις ομάδες τροφίμων.

Ο διαβητικός είτε τύπου 1 είτε τύπου 2 μπορεί να κάνει τα πάντα και ως παιδί και ως ενήλικας και να είναι υγιής αρκεί να εκπαιδευτεί σωστά αυτός και το περιβάλλον του, για την σωστή αντιμετώπιση της πάθησής του.

Αυτό που χρειάζεται είναι να το αποδεχτούμε, γιατί ο διαβήτης είναι μια χρόνια νόσος, η οποία όμως ρυθμίζεται πάρα πολύ καλά και να ξέρουμε ότι ο διαβήτης δεν είναι ούτε κληρονομικός ούτε μεταδοτικός.

 

Πηγή: www.nutri-book.gr