"Η δύναμη χρειάζεται μόνο όταν θέλουμε να επιβάλουμε κάτι.

Διαφορετικά, λίγη αγάπη αρκεί για να κάνουμε όλα τ' άλλα...."

-Charlie Chaplin-

Μέσος γλουτιαίος μυς

Η σύγχρονη βιβλιογραφία που βασίζεται στην τεκμηριωμένη πρακτική για το σημείο χορήγησης ενδομυϊκής χορήγησης, σημειώνει ότι ο μέσος γλουτιαίος μυς πρέπει να είναι ο μυς επιλογής για ενδομυϊκή χορήγηση. Ο μέσος γλουτιαίος μυς πρώτα συστήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 50 και προτάθηκε ως κατάλληλο σημείο για ενδομυϊκή χορήγηση από τον Hochstetter 1954, ως απάντηση στις πολύ συχνές επιπλοκές από το μείζων γλουτιαίο, ιδιαίτερα τραυματισμός ισχιακού νεύρου.1 Zelman 1961 Ο μέσος γλουτιαίος ως σημείο χορήγησης έχει κερδίσει την προτίμηση σε πολλές χώρες και πολλοί λόγοι το έχουν ενισχύσει το γεγονός αυτό: τα οστέινα οδηγά σημεία έχουν θεωρηθεί εύκολο να ψηλαφηθούν, κάνοντας το σημείο απλό στο να εντοπιστεί. 2,3

Αν είναι λιγότερο τεχνικά δύσκολο ο εντοπισμός του σημείου του μέσου γλουτιαίου μυός από αυτό του μείζωνος γλουτιαίου φαίνεται να μην έχει εξεταστεί-μελετηθεί. Ο μέσος γλουτιαίος μυς έχει μεγαλύτερο πάχος γλουτιαίου μυός από ότι ο μείζων γλουτιαίος και το πιο λεπτό στρώμα υποδορίου λίπους στην περιοχή καθιστώντας λιγότερο πιθανό να γίνει ακούσια μία υποδόρια ένεση.4 Ο Greenwayetal 2004 δηλώνει ότι ένας νοσηλευτής μπορεί να είναι σίγουρος ότι μία κανονικού μεγέθους 21G 30mm ή 23G 40mm βελόνα θα εισχωρήσει στον μυ στο μέσο γλουτιαίο μυ. Το σημείο αυτό είναι ελεύθερο μεγάλων διαπεραστικών νεύρων και αγγείων αλλά νερώνεται και λαμβάνει αίμα από πολλαπλά μικρά νεύρα και από παρακλάδια αιμοφόρων αγγείων, και με αυτό τον τρόπο μειώνονται οι πιθανότητες για πιο σοβαρούς τραυματισμούς.5,6 Ενώ υπάρχει πλειάδα βιβλιογραφικών αναφορών που συνδέουν το μείζωνα γλουτιαίο μυ με επιπλοκές. Αντίθετα μόνο μία μελέτη βρέθηκε να αναφέρεται σε επιπλοκή στην χρήση του μέσου γλουτιαίου μυός. Αυτό το περιστατικό ανέφερε ότι ασθενής υπέστη παράλυση του επαγωγού μυός. 7

Η περιγραφή για τον προσδιορισμό του σημείου αυτού που δίνεται στην βιβλιογραφία φαίνεται περίπλοκη, παρόλο που το σημείο έχει εντοπιστεί μεταξύ των δύο οστών της λεκάνης και την κεφαλή του μείζωνα τροχαντήρα. Ο Kozier και συνεργάτες 1993 8 προτείνουν, οι νοσηλευτές να τοποθετούν την βάση της παλάμης του αντίθετου χεριού (πχ δεξί χέρι για αριστερό γλουτό) στο μείζων τροχαντήρα του ασθενή (το οστό που προεξέχει στην έξω πλευρά του ισχίου). Ο δείκτης (το δεύτερο δάκτυλο) να τοποθετείται στην άνω λαγόνια άκανθο και ο μέσος εκτείνεται προς τον μείζωνα γλουτιαίο αλλά κάτω από την λαγόνιο ακρολοφία. Το τρίγωνο που σχηματίζεται από τον δείκτη, και τον μέσο είναι το σημείο της ένεσης.

sim-mes-glout-mios

Σημείο Μέσου Γλουτιαίου Μυός

Το σημείο αυτό παρέχει το πιο παχύ στρώμα γλουτιαίου μυός, είναι ελεύθερο νεύρων και αγγείων, και έχει στενότερο στρώμα λιπώδους ιστού από ότι το στρώμα λίπους στο μείζων γλουτιαίο μυ.6

Πολλοί συγγραφείς αναφέρουν ότι ο μέσος γλουτιαίος μυς είναι το ασφαλέστερο σημείο για ενδομυϊκή χορήγηση. Παρόλα αυτά, η έρευνα που ευνοεί τον μέσο γλουτιαίο μυ για ενδομυϊκή χορήγηση ενέσιμων φαρμάκων δεν φαίνεται να έχει διοχετεύσει (filtereddown) την τεχνική στην κλινική πρακτική, και κάποια νοσηλευτικά εγχειρίδια πχ Jamiensonetal 1994 andChandler 1994, δεν κάνουν αναφορά στον μέσο γλουτιαίο μυ στα κεφάλαια για τεχνική ενδομυϊκής χορήγησης.13 Πιο πρόσφατα άρθρα στο Ην.Βασίλειο έχουν ξεκινήσει να αγκαλιάζουν το σημείο του μέσου γλουτιαίου μυός 9, Ο RogerandKing 2000 10 αναφέρουν «την χρήση του μέσου γλουτιαίου μυός ως σημείο επιλογής εκτός αν αντενδείκνυται» και σε ένα Ιρλανδικό context ο McGarvey 2001 11 αναφέρει «ο μέσος γλουτιαίος μυς αναφέρεται ως το πιο ασφαλές σημείο για ενδομυϊκή χορήγηση». Μία μελέτη από τον Farleyetal 1986 σε ένα μεγάλο πανεπιστημιακό νοσοκομείο στις μεσοδυτικές ΗΠΑ που συμπεριλαμβάνει ολόκληρο το νοσηλευτικό πληθυσμό βρήκε ότι μόνο το 12% των νοσηλευτών χρησιμοποιούσαν το σημείο του μέσου γλουτιαίου μυός.12 Ο RodgerandKing 2000 10 αναφέρει ότι το ποσοστό χρήσης του μέσου γλουτιαίου μυος στο Ην. Βασίλειο είναι άγνωστο. Ο Murray και συνεργάτες αναφέρουν ότι κανένας από τους νοσηλευτές που συμμετείχαν στην μελέτη δεν χρησιμοποιούσαν τον μέσο γλουτιαίο μυ. Είναι δύσκολο να κατανοήσει κανείς πως ενώ όλες οι μελέτες αναφέρουν τον μέσο γλουτιαίο μυ ως το καταλληλότερο σημείο για ενδομυϊκή χορήγηση πως δεν έχει διοχετευτεί η γνώση αυτή στην κλινική πρακτική στο Ην. Βασίλειο και στην Ιρλανδία. 14 Οι MelnykandFineoutOverholt 2005 αναφέρουν ότι το γεγονός αυτό ίσως οφείλεται στην έλλειψη γνώσεων από τους νοσηλευτές για τεκμηριωμένη κλινική πρακτική και familiarity με οδηγίες τεκμηριωμένης κλινικής πρακτικής. 15


ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

  1. Hochstetter V.A.V. (1954) Wber die intraglut a aleInjektion, ihre Komplikationen wnd deren Verhutung. Schweiz Med Wochenschr 84, 1226–1227.
  2. Beecroft P.C. & Redick S.A. (1990) Intramuscular injection practices of paediatric nurses: site selection. Nurse Educator 15, 23–28.
  3. Hemsworth S. (2000) Intramuscular (IM) injection technique. Paediatric Nursing 12, 17–20.
  4. Michaels L. & Poole R.W. (1970) Injection granuloma of the buttock.
    CMAJ 102, 626–628
  5. Greenway K (2004) Using the ventrogluteal site for intramuscular injection. Nursing Standard. 18
  6. Zelman S. (1961) Notes on the techniques of intramuscular injection. Am J Med Sci 241, 47–58.
  7. Muller-Vahl H. (1985) Isolated complete paralysis of the tensor fasciae latae muscle. European Neurology 24, 289–291.
  8. Kozier B., Erb G.&Blais K. (1993) Techniques in Clinical Nursing, 4th edn. Addison-Wesley, Redwood City, CA.
  9. Workman B. (1999) Safe injection techniques. Nursing Standard 13, 47–53.
  10. Rodger M.A. & King L. (2000) Drawing up and administering intramuscular injections: a review of the literature. J of Adv Nurs 29, 905–913.
  11. McGarvey M.A. (2001) Intramuscular injections: a review of nursing practice for adults. ANR 1, 185–193.
  12. Farely F., Joyce N., Long B., et al. (1986) Will that IM needle reach the muscle? AJN86, 1327–1328
  13. COCOMAN A. & MURRAY J. (2008) Jpsychiatr.Ment. Health. Nurs. 15, 424–434
  14. Murray J. (2003) Depot intramuscular injection administration in a community setting: an exploratory study. R.C.S.I. Unpublished Masters dissertation.
  15. Melnyk B. & Fineout-Overholt E. (2005) Evidenced Based Practice in Nursing and Healthcare: A Guide to Best Practice. Lippincott Williams & Wilkins, London.